Zoals iedere kunstenaar werk ik met terugkerende thema’s, uitgesplitst in series.
Natura Artis Magistra, de natuur is een onuitputtelijke bron, voor iedere kunstenaar, direct of indirect.
Inspiratiebronnen: de gecultiveerde coulissenlandschappen in Midden en Oost Nederland, het Noordoostelijk Frans heuvelland en het Zwitserse hooggebergte.
De schetsen, tekeningen en schilderijen zijn heel verschillend in techniek, grootte en stijl, variërend van houtskool, inkt, krijt en verschillende soorten verf.
Inspiratiebronnen: van Gogh, Turner, Schmidt Rottluff, Diebenkorn, Kirkeby, Kiefer en Hockney.
De contouren, de drukte, de architectuur, het verticale lijnenspel, de mensen, de identiteit, en het verschijnsel dat het geheel meer is dan de som der delen. New York en Berlijn zijn mijn favoriete steden. Pays Noir is mijn meest recente serie over de steden Charleroi en Luik.
De liefde is een inspiratiebron voor iedereen, niet alleen in de schilderkunst maar ook bijvoorbeeld in de muziek en literatuur. Ik gebruik veel titels uit het standard jazz repertoire, het past op één of andere manier goed in mijn vertaling van dit thema naar het doek: direct, expliciet, vrolijk, controversieel.
Muziek
Overstijgt alle thema’s, en voor mij de brug naar abstracte kunst, als meest abstracte vorm van de kunsten. Het gebruik van improvisatie in de jazz is een vorm van instant composing, te vergelijken met de action painting uit de schilderkunst.
Inspiratiebronnen: Lucebert, Jorn, Beckmann, Pedersen, Rothko, de Kooning, Rauschenberg, Lüpertz.
Psychologie en mythologie
Westerse mythologie is voor veel kunstenaars een inspiratiebron geweest, het gaat om vaste thema’s, een soort existentiële psychologie, de problemen en dilemma’s waar we als mensen gedoemd zijn tegenaan te lopen.
Einde en Begin
De afgelopen jaren (2022-2026) is de oorlog in Oekraïne een thema in mijn schilderijen geworden. Ik heb daarbij het beroemde gedicht ‘Einde en begin’ van de Poolse dichteres Wislawa Szymborska gebruikt. In dit lange verontrustende en ontnuchterende gedicht beschrijft zij hoe er na ieder einde weer een nieuw begin ontstaat. Hoopgevend, maar tegelijkertijd het onvermogen ven de mens om te onthouden en het beter te doen, beschrijvend. Ik maak langwerpige schilderijen van verwoeste steden en schuldige landschappen.
